Yağışlı gündə gözlənilməz bir axşam

[agnellaoral]

Bilirsən, mən dizayner işləyirəm. Bütün günü ekran qarşısında otururam, rənglər, şriftlər, mətnlər... Axşamlar isə gözlərim yorulur, amma beynim hələ də işləyir. Elə səssiz bir cümə axşamı idi, çöldə yağış yağırdı. Pəncərədən baxanda şəhərin lövhələri bulanıq görünürdü. Evdə tək idim, çay dəmləmişdim, bir yandan da telefonumda bəzi tətbiqlərə baxırdım. O gün heç bir işim yox idi, sadəcə özümü boşluğa qoymaq istəyirdim.

Bir də gördüm ki, reklam çıxdı. Üzərində maraqlı bir kampaniya yazılmışdı. Əvvəlcə fikir vermək istəmədim, çünki az qala hər gün bu tip bildirişlər gəlir. Amma yağış səsini dinləyə-dinləyə bir anlıq qərar verdim: bəs nə olar, bir baxaram, əylənərəm. Telefonuma həmin tətbiqi endirdim. Bu, mostbet yeni tətbiqi idi. İçində hər şey çox sadə və şık görünürdü. İstifadəçi dostu interfeys, canlı rənglər, mənə dizayner olaraq bu da maraqlı gəldi. Axı biz hər gün gözəl görünən səhifələrə baxırıq, amma bu tətbiq xüsusi hiss yaradırdı.

Əvvəlcə hesabımı yaratdım və heç bir depozit etmədən sadəcə oyunları gəzdim. Sonra düşündüm ki, niyə də yox? On manat qoydum, elə bilirdim itirəcəm. Bu pul itməyəcək qədər böyük deyildi, amma qazanmaq da istəyirdim. İlk oyunda bir şey alınmadı. İkincidə də elə. Sonra bir qəribə hiss gəldi, amma yenə də davam etdim. Qayda qoymuşdum: bir dəqiqə gedə bilərəm, amma çox da batmaram. Mən həvəskaram, qumarbaz deyil.

Üçüncü oyunda bir bonus turu düşdü. Ekranda rəngli işarələrlər oynanırdı. Mən sadəcə ekrana baxırdım, heç nə düşünmürdüm. Birdən hesabımdakı rəqəm artmağa başladı. Əvvəl inanmadım, baxıb təkrar baxdım. Qazandığım məbləğ altmış manat idi. Altmış manat! Bu böyük pul deyil, amma bir axşamda əldə etmək gözəl idi. Öz-özümə güldüm, elə bildim ki, mən bu cür şanslıyam? Çaydan bir qurtum içdim və daha da oynamaq istədim. Amma özümə dedim: dayan, daha çox oynamaq, həyəcanı korlamaq deməkdir.

Sonra bir dostuma mesaj yazdım, dedim ki, bax nə oldu. O da güldü, dedi ki, mən də bir ara oynayırdım. Söhbətə düşdük, bir ağızdan xatırlamağa başladıq. Dostum dedi ki, indi həmin tətbiqdə yeni oyunlar var, bəzən elə mükafatlar verirlər ki, adama inanmaq gəlmir. Mən də bir daha baxmaq istədim. Beləliklə, mostbet yeni versiyanı yüklədim və interfeysi daha da zərif gördüm. Sanki əl ilə yoxlamışam, hər şey yerində idi. Mən elə bir fikir axtarırdım ki, həm vaxt keçsin, həm də maraqlı olsun. Həmin axşam mənə elə bir əyləncə oldu.

Amma burda əsas məqam budur: mən özümü itirmədim. Çox insanlar oyuna başlayır, sonra pul böyüməyə başlayır, onlar da daha çox istəyirlər. Mən isə qəti qayda qoydum: oynamaq üçün büdcəm yalnız mənim itirə biləcəyim puldur. Mən heç vaxt borc almıram, heç vaxt maaşımı qoymuram. Bu mənim şəxsi qanunumdur. Ona görə də bu arada hər şey mənim üçün təmiz, səmimi bir oyun kimi qalır. Kimisi deyə bilər: bu təhlükəlidir. Hə, bəzən təhlükəli ola bilər. Amma normal idarə etsən, sadəcə bir hobbi olur. Müqayisə etsək, bir fincan qəhvə almaqla eynidir. Amma qəhvə içəndə adam heç nə sınamır, burada isə hər qələbə beynində dopamin yaradır.

Sonra başqa bir axşam yenidən girmək istədim. Adi hala çevrildi. Bir işdən sonra gəlib on dəqiqə, iyirmi dəqiqə oynayıram. Qazandığım da olur, uduzduğum da. Amma ən böyük məqam bu anlardakı oyundan zövq almaqdır. Məsələn, ötən gün cəmi üç manat qazandım və ondan çox sevindim. Sanki küçədə üç manat tapmışdım. Başa düşürsən, məqsəd heç də böyük qazanclar deyil. Bəzən elə gözəl bir reaksiya, sürpriz qutuları, animasiyalar var ki, tamaşa etmək kimi bir şey. Dizayner olaraq onların nə qədər ustalıqla hazırlandığını da görürəm. Bu da ayrıca bir həzzdir.

Dostlarımla danışarkən tez-tez eşidirəm: “Bir dəfə girmişəm, hər şeyi uduzmuşam”. Amma mən buna belə baxmıram: mən heç vaxt “hamısını” qoymuram. Mən sadəcə bir oyun üçün hesab açmıram, bir məbləğ müəyyən edib onu keçmirəm. Bu mənə inam verir. Həm də sözsüz ki, bu gün ən çox diqqətimi çəkən mostbet yeni tətbiqindəki bonus sistemidir. Bəzən elə kampaniyalar olur ki, insan özü üçün kiçik bir hədiyyə edir, mən də bundan istifadə edirəm. Amma yenə də, ən başda mənim üçün bu bir oyun kimidir. Mən bu oyunda özümü sınayıram, öz deyərdim ki, şansımı sınayıram, amma ağıllı şəkildə.

Bir gün dostum soruşdu: “Niyə bu qədər sakit oynayırsan, risk etmirsən?” Güldüm və dedim: mən risk etməyi yox, ehtimalı hiss etməyi sevirəm. Hər günün bir axşamı, xüsusən də yağışlı, küləkli günlərdə, evin istiliyi, çayın buxarı və ekrandakı rəngarəng işıqlar arasında oynamaq mənim üçün kiçik bir zövqdür. Bəzən uduram, bəzən uduzuram, amma heç vaxt əsəbləşmirəm. Elə bil bir kinoya baxıram, sadəcə sonunu bilmirəm. Ən maraqlısı da budur.

Mən nə pulumuzu artırmaq üçün bura üz tuturam, nə də həyat yoldaşım (əslində mən hələ subayam) bu işə qarışıb. Mən sadəcə özüm üçün bir dünya yaratmışam. Hərdən düşünürəm, yağışlı gün olmasaydı, bəlkə heç bu tətbiqi də bilməyəcəkdim. Amma oldu, gördüm və maraqlı bir təcrübə qazandım. Kim bilir, bəlkə başqa bir gün burada özümə qazanc üçün fərqli yollar taparam. İndilik isə mənim üçün bir sınaq meydançası, bir əyləncədir. Hər kəsə öz ağlını işə salmağı tövsiyə edirəm: əgər oynamaq istəyirsənsə, oyna, amma nəyisə uduzmağa hazır olduğun qədər qoy. O zaman nə peşimançılıq olur, nə də ağrı. Sadəcə qızğın anlar, bir az gülüş və böyük maraq. Yağış hələ də yağ